ما احساس می کنیم درون مان یک خبرهای عجیب غریبی می باشد.یه جورایی حس

می کنیم داریم دچار از هم گسیختگی می شویم کلاً! نمی دانیم چرا.....

چون ما کودک فهیمی می باشیم،سعیمی کنیم همش به فهم خودمان اضافه کنیم و

هی چیزهای تازه ای بفهمیم.جدیداً فهمیده -ایم که برای رسیدن به خیلی چیزها باید صبور

باشیم و به دنیا فرصت بدهیم،نه که عینخروس مشهدی حسین قوقولی قوقو راه بندازیم و

پرپر بزنیم که آییییییییییی ما فلان چیزرا می خواهیم!

الان هم فهمیده ایم که باید برای دوست شدن با ملت صبر کنیم تا کم کم راه بیفتیم...البته

خب تنهایی دارد خسته مان می کند ولی وقتی چاره ای نیست مجبور می باشیم خودمان

را تطابق دهیم وگرنه جیرجیر کردن الکی مان فایده ای جز ناراحتی ندارد اصلاً.تازشم کم 

کمک یه نموره داریم با ملت دوست می شویم و امیدواریم که دوستی مان صمیمی شودو

از شر این تنهایی نکبتی خلاص شویم!

ما امیدواریم که یک سایه پیدا کنیم که بالای سرمان باشد برای همین به خودمان قول داده -

ایم اساس،که هیچ رابطه ای را با اجناس مخالف شروع نکنیم مگر این که مقاصد جدی در

میان باشد! یعنی بوی فرند بازی و لاس وگاس و اینا را دورشو خیطططططططططططط

کشیده ایم!باشد که یک ادم باشعوری پیدا شود و قدر مارا بفهمد و با ما مزدوج شود!

البته در این مورد هم فهمیده ایم که هرچی دنبالش باشیم بدتر می شود.باید بش فکر

نکنیم تا خودش برای مان پیش بیاید یعنی ازاین کائنات و اینا که می گویند دور مارا گرفته 

می باشد خودش بیاید برای کودک فهیم case ازدواج پیدا کند و بفرستد جلوی درب منزل.

پی نوشتیم: ما خوشحالیم که بعضی از ملت وبلاگ مارا دوست دارند وباش fun می کنند.

اقلاض دلی را شاد کردیم اینجا! و ما پاسخهایتان را در خود کامنت دونی مان می نویسیم

چون با این سرعت فلان فلان اینترنت نمی رسیم به همه همش سر بزنیم..چون واقعاً درس

زیاد داریم!