می گفتند (هنوز هم با اصرار می گویند!) زن حوب باید به وقتش برای طرف مقابلش مادری
کند و به وقتش معشوقه گری...
ما همیشه در فلسفه فکری خودمان می اندیشیدیم که باید در مقابل بقیه مردان روزگار
(=همه بجز طرف مقابلمان) نجیب و متین باشیم..ولی برای ان یکی (همان طرف مقابلمان)
چنان باشیم که مردک دلش هیچکی دیگه رو نخواد!
اما...مردان فکر می کنند دختری اگر با یک مرد باشد،حتما می تواند با تمام مردهاهمان
باشد!! این گونه بود که ما اخیرا به "لاشی" بودن هم متهم شدیم... ان هم ماکه همیشه
بخاطر محل ندادن به مردهای دور و برمان (که اهداف پلید سواستفاده در سر می
پروراندند!)کلی ضربه خوردیم و حرف شنیدیم و....
پ.ن: بعضی حرفها زخم می زنند...بعضی زخمها هرگز هرگز هرگز خوب نمی شوند...
